Doas adatacions clapassièiras dau "Temps des Cerises"

Josèp d'Arbaud ne farà l'èr de sa cançon gardiana, venguda incontornabla dins lo mond de la bovina. Mas en 1895 e 1900 dos autors montpelhieirencs ne prepausèron en bèu lengatge clapassièr granat d'adaptacions
afrescadetas e primavencas: August de Vivarés e Adrian Fedièira. Perqué las tornariam pas cantar per encantar las primas enfloridas dau sègle XXI entre Les e Mauçon?

1895

Quand tornaràn mai las ròsas floradas
lo rossinholet e lo papachrós
vendràn dins las pradas
las desrevesir de sas cascalhadas,
de son riu-chiu-chiu e de sas cançons.
Quand tornaràn mai las ròsas floradas,
veirem repiutar fòrça d'aucelons!

Coma passan lèu las ròsas floradas!
aquò's d'aquel temps qu'anam dos en dos
cercar de nisadas
de lòng dels valats, dins las bartassadas
ras dau riu claret, mirgalhat de flors!
Coma passan lèu las ròsas floradas,
nises espelits en mièg de las flors!

Aimarai totjorn las ròsas floradas.
Me fan sovenir d'un jorn enlusit:
per las sorelhadas
de junh, ai raubat tres potonejadas.
Desempuòi mon còr es embalausit.
Aimarai totjorn las ròsas floradas
e Lisa la bèla au morre polit.

August de Vivarés (Armanac Montpelhieirenc 1895 p 3)

1900

Temps de Jovença

(cançon sus l'èr das Cesrisas)

au jove poèta Marc Varena

Te vòle cantar, bèu temps de jovença
temps meravelhós, cafit de bonur
e de poesia
alòr te tastam, divina ambrosia
car sempre vivèm jota un cièl d'azur.
Te vòle cantar, bèu temps de jovença
tu que siás sovent cafit de bonur.

Sèm plens d'estrambòrd au temps de jovença
avèm jòia au còr, totjorn caminam
dins dralhas floridas;
avèm d'illusions jamai ataridas
s'esvalisson uòi, revenon deman...
Sèm plens d'estrambòrd au temps de jovença
dins carrau florit totjorn caminam.

Sèm totes au fuòc au temps de jovença
quand virolejam au son de l'autbòi
la miga entre braces
e cremant d'amor, quantes ratigasses
se de sos bèus uòlhs un regard ditz: "òi!"
Sèm totes au fuòc au temps de jovença
quand parlam d'amor au son de l'autbòi.

Se de fes fonham au temps de jovença
embé miga, anam tot solet au bòsc
cofle d(amaresa
mès s'amaisa lèu dins una careça
quand lo lendeman, ditz : "vèni, se vòls!"
A! qu'es doç alòr au temps de jovença
de faire l'acòrd embé miga au bòsc.

Sempre pense a tu, bèu temps de jovença
e ton sovenir fai bastir sovent
castèls en Espanha
S'una musa ven me tenir companha
mai qu'o siágue pus, me crese jovent
m'as dejà fugit, bèu temps de jovença
mès ton sovenir l'ai au còr sovent.

Adrian Fedièira
1900
La Campana de Magalona 216, Agost de 1901

Ancians èrs populars

lRetorn a l'ensenhador de la literatura montpelhieirenca d'òc
Retorn a l'ensenhador de la literatura dau sègle XIX
Retorn a l'ensenhador generau